روانشناس ایرانی در آمریکا: از لس‌آنجلس تا ایالت‌های دیگر، حضوری یا آنلاین؟

روانشناس ایرانی در آمریکا: از لس‌آنجلس تا ایالت‌های دیگر، حضوری یا آنلاین؟
عکس: Jeffrey Betts / Stocksnap (CC0)
فهرست مطالب
  1. روانشناس ایرانی در آمریکا: چرا پیدا کردنش ساده نیست؟
  2. گزینه‌های محلی در آمریکا
  3. کی جلسه‌ی حضوری محلی بهتر است؟
  4. کی جلسه‌ی آنلاین به فارسی منطقی است؟
  5. خانواده‌های دوزبانه و نسل دوم
  6. اختلاف ساعت و جزئیات عملی جلسه‌ی آنلاین
  7. از کجا شروع کنم؟
  8. سؤال‌های متداول

اگر در لس‌آنجلس زندگی می‌کنی، شاید فکر کنی پیدا کردن روانشناس ایرانی در آمریکا کار سختی نیست. کمتر جایی بیرون از ایران این‌قدر فارسی در خیابان شنیده می‌شود. ولی وقتی واقعاً دنبال درمانگر می‌گردی، سؤال‌ها یکی‌یکی پیدا می‌شوند: بیمه‌ام کدام درمانگر را پوشش می‌دهد؟ چرا اولین وقت خالی چند هفته بعد است؟ اگر در ایالتی زندگی کنم که ایرانی کمی دارد چه؟ این راهنما کمکت می‌کند گزینه‌های محلی را بشناسی، بفهمی کی جلسه‌ی حضوری لازم است و کی جلسه‌ی آنلاین به فارسی انتخاب منطقی‌تری است.

روانشناس ایرانی در آمریکا: چرا پیدا کردنش ساده نیست؟

جامعه‌ی ایرانی آمریکا بزرگ است و در جنوب کالیفرنیا، به‌خصوص لس‌آنجلس، از هر جای دیگری پررنگ‌تر است. در چند شهر بزرگ دیگر هم جامعه‌های ایرانی قابل‌توجهی هست. با این حال تعداد روان‌درمانگرهای فارسی‌زبان در مقایسه با نیاز کم است و بیشترشان در چند شهر محدود کار می‌کنند.

چند چیز دیگر هم کار را پیچیده‌تر می‌کند:

  • مجوز ایالتی. در آمریکا مجوز روان‌درمانی را هر ایالت جداگانه می‌دهد. معمولاً درمانگر باید در همان ایالتی مجوز داشته باشد که تو در آن هستی، حتی اگر جلسه آنلاین باشد. پس درمانگر فارسی‌زبانی که در کالیفرنیا کار می‌کند، اغلب نمی‌تواند برای تو در تگزاس یا نیویورک جلسه بگذارد. بعضی توافق‌های بین‌ایالتی این محدودیت را برای برخی رشته‌ها کمتر کرده‌اند، ولی قاعده همه‌جا یکسان نیست.
  • بیمه و شبکه‌ی درمانگرها. بیمه‌های خصوصی معمولاً فهرستی از درمانگرهای «داخل شبکه» دارند. اگر درمانگر فارسی‌زبانی که پیدا کرده‌ای خارج از شبکه باشد، ممکن است پوشش کم باشد یا اصلاً نباشد، بسته به بیمه‌ات.
  • صف انتظار. درمانگرهای خوب، چه فارسی‌زبان چه انگلیسی‌زبان، اغلب ظرفیتشان پر است و ممکن است مدتی منتظر بمانی.
  • کوچک بودن حلقه‌ی آشنایی. در جامعه‌ای که انگار همه همدیگر را می‌شناسند، بعضی‌ها نگران‌اند درمانگرشان را در عروسی یا جشن نوروز ببینند. این نگرانی قابل فهم است، هرچند درمانگرها موظف به رازداری‌اند.

گزینه‌های محلی در آمریکا

سلامت روان در آمریکا یک سیستم یکپارچه ندارد و مسیرت به بیمه، ایالت و گاهی کارفرمایت بستگی دارد. این‌ها رایج‌ترین درهای ورودند:

  • فهرست درمانگرهای بیمه. بیشتر بیمه‌ها در سایت یا اپلیکیشنشان امکان جست‌وجوی درمانگر دارند و گاهی می‌شود بر اساس زبان هم فیلتر کرد.
  • برنامه‌ی کمک به کارکنان (EAP). خیلی از کارفرماها از طریق این برنامه چند جلسه مشاوره‌ی کوتاه‌مدت در اختیار کارمندها می‌گذارند. ارزش دارد از بخش منابع انسانی بپرسی.
  • پزشک عمومی. پزشک خانواده‌ات می‌تواند ارجاع بدهد و اگر لازم باشد، تو را به روانپزشک معرفی کند.
  • خدمات عمومی و دانشگاهی. خیلی از شهرستان‌ها (county) خدمات عمومی سلامت روان دارند. اگر دانشجو هستی، مرکز مشاوره‌ی دانشگاه معمولاً اولین جای مناسب است.
  • درمانگر خصوصی خارج از شبکه. بعضی بیمه‌ها بخشی از هزینه را بعداً برمی‌گردانند. جزئیاتش کاملاً به بیمه‌ی خودت بستگی دارد.

عنوان‌های حرفه‌ای هم ممکن است گیجت کنند. روانشناس (Psychologist) مدرک دکترا دارد. درمانگرهایی با عنوان‌هایی مثل LMFT، LCSW یا LPC هم مجوز روان‌درمانی دارند. روانپزشک (Psychiatrist) پزشک است و می‌تواند دارو تجویز کند. برای مشکلات رایجی مثل اضطراب، فشار مهاجرت یا مشکلات رابطه، هر کدام از این متخصص‌های دارای مجوز می‌تواند کمک کند.

کی جلسه‌ی حضوری محلی بهتر است؟

جلسه‌ی آنلاین برای خیلی‌ها خوب جواب می‌دهد، ولی در بعضی موقعیت‌ها کمک محلی و حضوری اولویت دارد:

  • شرایط اورژانسی. اگر خودت یا کس دیگری در خطر فوری هستید، با ۹۱۱ تماس بگیر یا به نزدیک‌ترین اورژانس برو. در آمریکا خط ۹۸۸ هم برای بحران روانی و فکر خودکشی، با تماس یا پیامک، در دسترس است.
  • نیاز به دارو یا ویزیت روانپزشک. تجویز و پیگیری دارو باید با پزشکی باشد که در ایالت تو مجوز دارد.
  • الزام بیمه، کار، مدرسه یا دادگاه. اگر به گزارش رسمی، نامه برای کارفرما یا پوشش بیمه نیاز داری، معمولاً باید درمانگری با مجوز همان ایالت داشته باشی.
  • مشکلات شدید یا پیچیده. بعضی شرایط به تیم درمانی محلی، برنامه‌ی درمانی فشرده یا ارزیابی حضوری نیاز دارند.

کی جلسه‌ی آنلاین به فارسی منطقی است؟

فرض کن در ایالتی زندگی می‌کنی که نزدیک‌ترین درمانگر فارسی‌زبان چند ساعت با تو فاصله دارد. یا انگلیسی‌ات برای کار کاملاً خوب است، ولی وقتی می‌خواهی از رابطه‌ات با پدرت یا ترس‌های عمیقت حرف بزنی، کلمه‌ها جور درنمی‌آیند. در این موقعیت‌ها جلسه‌ی آنلاین به فارسی منطقی است:

  • می‌خواهی درباره‌ی احساسات، خانواده یا گذشته‌ات به زبان مادری حرف بزنی.
  • موضوعت با فرهنگ گره خورده است: تعارف، انتظارهای خانواده، ازدواج یا فاصله‌ی نسل‌ها.
  • در منطقه‌ات روانشناس ایرانی پیدا نمی‌شود یا ظرفیت درمانگرهای فارسی‌زبان پر است.
  • ترجیح می‌دهی درمانگرت بیرون از حلقه‌ی آشنایان شهرت باشد.
  • برنامه‌ی کاری‌ات شلوغ است و رفت‌وآمد به مطب برایت سخت است.

یک نکته را شفاف بگوییم: روان‌درمانگرهای نیک‌مایند در ایران هستند و جلسه‌ها آنلاین برگزار می‌شود. آن‌ها مجوز کار در ایالت‌های آمریکا ندارند، پس این جلسه‌ها جای خدمات اورژانسی، روانپزشک محلی یا درمانی را که بیمه‌ات لازم می‌داند نمی‌گیرند. ولی برای کار منظم روی اضطراب، فشار مهاجرت، رابطه و خانواده می‌توانند گزینه‌ی جدی‌ای باشند. درباره‌ی این مسیر در نوشته‌ی روانشناس فارسی‌زبان برای مهاجران بیشتر توضیح داده‌ایم.

این دو مسیر با هم تضاد ندارند. مثلاً بعضی‌ها برای دارو پیش روانپزشک محلی می‌روند و روان‌درمانی را آنلاین و به فارسی ادامه می‌دهند. فقط مهم است هر دو طرف در جریان باشند.

خانواده‌های دوزبانه و نسل دوم

خیلی از خانواده‌های ایرانی سال‌هاست در آمریکا زندگی می‌کنند و بچه‌هایشان همین‌جا بزرگ شده‌اند. گاهی پدر و مادر با فارسی راحت‌ترند و بچه‌ها با انگلیسی. این فاصله‌ی زبانی گاهی خودش بخشی از مسئله است: پدری که نمی‌تواند نگرانی‌اش را به زبانی بگوید که پسرش کامل بفهمد، یا دختری که حس می‌کند بین دو فرهنگ گیر افتاده است.

اگر کسی که دنبال کمک است خودش با فارسی راحت‌تر است، درمانگر فارسی‌زبان معمولاً انتخاب طبیعی‌تری است. اگر زوج یا خانواده‌ای هستید که یکی از اعضا فارسی نمی‌داند، شاید درمانگر محلی انگلیسی‌زبان که با فرهنگ ایرانی آشناست مناسب‌تر باشد. انتخاب درست به این بستگی دارد که چه کسی در جلسه است و به چه زبانی راحت‌تر حرف می‌زند.

اختلاف ساعت و جزئیات عملی جلسه‌ی آنلاین

اختلاف ساعت ایران و آمریکا زیاد است و در ساحل غربی بیشتر از ساحل شرقی. ایران دیگر ساعت تابستانی ندارد، پس وقتی ساعت‌های آمریکا عوض می‌شوند، این فاصله هم یک ساعت جابه‌جا می‌شود. قبل از شروع، این چند چیز را روشن کن:

  • ساعت جلسه به وقت محلی خودت، و اینکه با تغییر ساعت در بهار و پاییز چه اتفاقی برایش می‌افتد.
  • جایی آرام و خصوصی برای جلسه، جایی که هم‌اتاقی یا خانواده صدایت را نشنوند. بعضی‌ها جلسه را در ماشین پارک‌شده برگزار می‌کنند.
  • اینترنت پایدار و یک برنامه‌ی جایگزین اگر تماس قطع شد.
  • اینکه در شرایط بحران به کجا زنگ می‌زنی. درمانگری که از راه دور کار می‌کند نمی‌تواند جای خدمات اورژانسی محلی را بگیرد.

از کجا شروع کنم؟

اگر هنوز مطمئن نیستی کدام مسیر برایت مناسب است، از یک سؤال ساده شروع کن: الان بیشتر به چه نیاز دارم؟ اگر دارو، گزارش رسمی یا پوشش بیمه برایت مهم است، از فهرست بیمه یا پزشک خانواده‌ات شروع کن. اگر چیزی که بیشتر از همه کم داری حرف زدن به زبان خودت با کسی است که دنیای تو را می‌فهمد، جست‌وجوی روانشناس ایرانی در آمریکا می‌تواند به جلسه‌ی آنلاین فارسی برسد.

برای شروع می‌توانی پیش‌مشاوره رزرو کنی. در پیش‌مشاوره شرایطت بررسی می‌شود و اگر جلسه‌ی آنلاین برایت مناسب باشد، به درمانگر مناسب ارجاع می‌شوی. فهرست روان‌درمانگرهای فارسی‌زبان را هم می‌توانی ببینی. اگر دوست یا خانواده‌ای در کانادا داری، راهنمای روانشناس ایرانی در تورنتو و ونکوور شاید به کارشان بیاید.

سؤال‌های متداول

درمانگر آنلاینی که در ایران است می‌تواند برای من در آمریکا دارو تجویز کند؟

نه. تجویز و پیگیری دارو باید با پزشک یا روانپزشکی باشد که در ایالت تو مجوز دارد. روان‌درمانی آنلاین به فارسی می‌تواند کنار آن ادامه پیدا کند.

بیمه‌ی آمریکا جلسه با درمانگر خارج از کشور را پوشش می‌دهد؟

معمولاً بیمه‌ها فقط درمانگرهای دارای مجوز در آمریکا را پوشش می‌دهند. برای جزئیات، شرایط بیمه‌ی خودت را بپرس.

در لس‌آنجلس روانشناس ایرانی پیدا می‌شود؟

بله، لس‌آنجلس نسبت به بیشتر شهرهای آمریکا گزینه‌های فارسی‌زبان بیشتری دارد. ولی ظرفیت‌ها اغلب پر است و همه‌ی آن‌ها در شبکه‌ی بیمه‌ی تو نیستند.

در بحران روانی در آمریکا با کجا تماس بگیرم؟

در خطر فوری با ۹۱۱ تماس بگیر یا به اورژانس برو. خط ۹۸۸ هم برای بحران روانی با تماس یا پیامک در دسترس است.