روانشناس ایرانی در لندن: NHS، بخش خصوصی یا جلسه‌ی آنلاین فارسی؟

روانشناس ایرانی در لندن: NHS، بخش خصوصی یا جلسه‌ی آنلاین فارسی؟
عکس: Kristin Hardwick / Stocksnap (CC0)
فهرست مطالب
  1. چرا پیدا کردن روانشناس ایرانی در لندن ساده نیست؟
  2. NHS چه گزینه‌هایی دارد؟
  3. درمانگر خصوصی در لندن
  4. کی کمک حضوری محلی بهتر است؟
  5. کی جلسه‌ی آنلاین فارسی منطقی است؟
  6. چطور درمانگر مناسب را انتخاب کنی؟
  7. قدم اول را کوچک بردار
  8. سؤال‌های متداول

اگر در لندن زندگی می‌کنی و دنبال روانشناس ایرانی در لندن هستی، احتمالاً اول سراغ گوگل رفته‌ای و با فهرست بلندی از اسم‌ها و سایت‌ها روبه‌رو شده‌ای. لندن جامعه‌ی ایرانی بزرگی دارد، ولی پیدا کردن درمانگری که هم فارسی حرف بزند، هم در موضوع تو تجربه داشته باشد و هم وقت خالی داشته باشد، همیشه ساده نیست. این راهنما گزینه‌هایت را در بریتانیا کنار هم می‌گذارد: NHS چه چیزی ارائه می‌دهد، بخش خصوصی چطور کار می‌کند، کی کمک حضوری محلی ضروری است و کی جلسه‌ی آنلاین به فارسی منطقی است.

چرا پیدا کردن روانشناس ایرانی در لندن ساده نیست؟

در لندن متخصص فارسی‌زبان پیدا می‌شود، ولی «پیدا شدن» با «مناسب بودن» فرق دارد. ممکن است کسی را پیدا کنی که فارسی حرف می‌زند، ولی در زمینه‌ای که لازم داری، مثلاً زوج‌درمانی یا وسواس، کار نمی‌کند. ممکن است ساعت‌های خالی‌اش با شیفت کاری تو جور نشود یا رفت‌وآمد با مترو تا مطبش یک ساعت طول بکشد.

مسئله‌ی دیگر کوچک بودن حلقه‌هاست. جامعه‌ی ایرانی لندن بزرگ است، ولی حلقه‌های دوستی و کاری اغلب به هم وصل‌اند. بعضی‌ها نگران‌اند درمانگرشان را در یک مهمانی یا جشن نوروز ببینند. درمانگر حرفه‌ای به رازداری پایبند است، ولی این نگرانی واقعی است و حق داری در انتخابت به آن فکر کنی.

و بالاخره زبان. خیلی از ایرانی‌های لندن انگلیسی خوبی دارند. ولی حرف زدن درباره‌ی احساس‌های عمیق، رابطه با پدر و مادر یا حس گناه به زبان دوم، برای خیلی‌ها حس دیگری دارد. گاهی یک کلمه‌ی فارسی چیزی را می‌گوید که در انگلیسی سه جمله لازم دارد.

NHS چه گزینه‌هایی دارد؟

اگر در بریتانیا زندگی می‌کنی، قدم اول معمولاً ثبت‌نام نزد یک پزشک عمومی یا GP است. GP می‌تواند وضعیتت را ارزیابی کند، در صورت نیاز درباره‌ی دارو با تو حرف بزند و تو را به خدمات تخصصی ارجاع بدهد.

در انگلستان خدمتی به اسم NHS Talking Therapies هست که برای مشکلاتی مثل اضطراب و افسردگی گفت‌وگودرمانی ارائه می‌دهد، مثلاً درمان شناختی‌رفتاری (CBT) یا مشاوره. معمولاً می‌توانی خودت مستقیم درخواست بدهی و لازم نیست حتماً از GP ارجاع بگیری. اگر در اسکاتلند، ولز یا ایرلند شمالی زندگی می‌کنی، اسم و مسیر این خدمات کمی فرق دارد؛ از GP خودت بپرس.

چند نکته را از قبل بدان:

  • صف انتظار. زمان انتظار بسته به منطقه و نوع درمان خیلی فرق می‌کند. برای بعضی خدمات چند هفته است و برای بعضی خیلی بیشتر.
  • تعداد جلسه‌ها. درمان در NHS معمولاً تعداد جلسه‌ی محدودی دارد و ممکن است برای مسئله‌های پیچیده‌تر کافی نباشد.
  • زبان. درمانگر فارسی‌زبان در NHS کم پیدا می‌شود. معمولاً می‌توانی مترجم بخواهی، ولی درمان با کمک مترجم برای همه راحت نیست.

با همه‌ی این‌ها خدمات NHS رایگان است و برای خیلی از مشکلات گزینه‌ی خوبی است. اگر در بریتانیا هستی، ثبت‌نام نزد GP را عقب نینداز، حتی اگر فعلاً قصد استفاده نداری.

درمانگر خصوصی در لندن

بخش خصوصی معمولاً صف کوتاه‌تری دارد و دستت در انتخاب بازتر است. در عوض هزینه را خودت می‌دهی، مگر اینکه بیمه‌ی درمانی خصوصی یا برنامه‌ی کمک به کارکنان (EAP) از طرف محل کارت داشته باشی. اگر داری، از بیمه یا بخش منابع انسانی بپرس دقیقاً چه چیزی پوشش داده می‌شود. بسته به بیمه‌ات، معمولاً درمانگر باید در بریتانیا ثبت شده باشد.

در بریتانیا عنوان‌هایی مثل «روانشناس بالینی» (clinical psychologist) و «روانشناس مشاوره» (counselling psychologist) محافظت‌شده‌اند و دارنده‌شان باید در HCPC ثبت باشد. مشاورها و روان‌درمانگرها معمولاً عضو نهادهای حرفه‌ای مثل BACP یا UKCP هستند. وقتی درمانگر خصوصی پیدا می‌کنی، بپرس در کدام نهاد ثبت است و اسمش را در فهرست همان نهاد پیدا کن.

کی کمک حضوری محلی بهتر است؟

جلسه‌ی آنلاین برای خیلی چیزها خوب کار می‌کند، ولی جای همه‌چیز را نمی‌گیرد. در این موقعیت‌ها کمک محلی و حضوری را انتخاب کن:

  • بحران و اورژانس. اگر در خطر فوری هستی، با ۹۹۹ تماس بگیر یا به اورژانس بیمارستان (A&E) برو. برای کمک فوری ولی غیراورژانسی، در انگلستان می‌توانی با NHS 111 تماس بگیری. خط Samaritans هم با شماره‌ی ۱۱۶ ۱۲۳ شبانه‌روز در دسترس است.
  • نیاز به روانپزشک یا دارو. اگر فکر می‌کنی دارو لازم داری یا داروی فعلی‌ات باید تنظیم شود، این کار باید زیر نظر پزشک محلی‌ات انجام شود.
  • الزام بیمه یا کارفرما. اگر بیمه یا کارفرما درمانگر ثبت‌شده در بریتانیا می‌خواهد، یا برای کار یا دادگاه به گزارش رسمی نیاز داری، سراغ متخصص محلی برو.
  • وضعیت‌هایی که تیم درمان لازم دارند. بعضی مشکلات جدی به همکاری چند متخصص و پیگیری نزدیک نیاز دارند که از راه دور ممکن نیست.

اگر فکر آسیب زدن به خودت را داری، منتظر جلسه‌ی بعدی نمان. همین حالا با ۹۹۹ تماس بگیر یا به نزدیک‌ترین اورژانس برو.

کی جلسه‌ی آنلاین فارسی منطقی است؟

برای خیلی از ایرانی‌های لندن، جلسه‌ی آنلاین به فارسی جای خالی بین این گزینه‌ها را پر می‌کند. مثلاً وقتی:

  • می‌خواهی درباره‌ی موضوع‌هایی حرف بزنی که در فرهنگ و خانواده‌ی ایرانی ریشه دارند، مثل انتظارهای پدر و مادر، تعارف یا حس گناه نسبت به کسانی که در ایران مانده‌اند؛
  • در صف NHS هستی و نمی‌خواهی تا آن موقع دست روی دست بگذاری؛
  • ترجیح می‌دهی درمانگرت بیرون از حلقه‌ی اجتماعی‌ات در لندن باشد؛
  • برنامه‌ی کاری‌ات شلوغ است و نمی‌خواهی بعد از کار یک ساعت دیگر در مترو باشی تا به مطب برسی.

درمانگرهای نیک‌مایند در ایران هستند و همه‌ی جلسه‌ها آنلاین است. یعنی درمانگرت در بریتانیا ثبت نشده، جلسه‌ها بخشی از NHS نیستند و بیمه‌ی خصوصی بریتانیا معمولاً هزینه‌شان را برنمی‌گرداند. این را از اول بدان تا با انتظار درست شروع کنی. اختلاف ساعت لندن و تهران چند ساعت بیشتر نیست، پس معمولاً می‌شود ساعتی پیدا کرد که با کار تو جور شود.

جلسه‌ی آنلاین می‌تواند کنار NHS هم باشد. می‌توانی نزد GP ثبت‌نام بمانی و برای گفت‌وگودرمانی به فارسی سراغ جلسه‌ی آنلاین بروی. فقط به هر دو طرف بگو که با متخصص دیگری هم در ارتباطی. اگر می‌خواهی بدانی جلسه‌ی آنلاین برای ایرانی‌های ساکن اروپا چطور کار می‌کند، نوشته‌ی مشاوره آنلاین روانشناسی در اروپا را ببین.

چطور درمانگر مناسب را انتخاب کنی؟

فرقی نمی‌کند درمانگرت در NHS باشد، در یک مطب خصوصی در لندن یا آنلاین. این سؤال‌ها کمکت می‌کند:

  1. آموزش و مجوزش چیست؟ بپرس کجا آموزش دیده و زیر نظر کدام نهاد حرفه‌ای کار می‌کند.
  2. در موضوع تو تجربه دارد؟ درمانگری که برای اضطراب خوب است، لزوماً بهترین گزینه برای مشکلات زوجی نیست.
  3. جلسه‌ها چطور پیش می‌رود؟ لازم نیست اسم رویکردها را بدانی؛ فقط بپرس در جلسه‌ها چه اتفاقی می‌افتد.
  4. رازداری چطور رعایت می‌شود؟ بپرس اطلاعاتت کجا نگه داشته می‌شود و جلسه‌ی آنلاین با چه ابزاری برگزار می‌شود.
  5. بعد از دو سه جلسه چه حسی داری؟ رابطه‌ی خوب با درمانگر برای پیشرفت خیلی مهم است. اگر حس امنیت نمی‌کنی، عوض کردن درمانگر کاملاً عادی است.

برای آشنایی با درمانگرهای کلینیک، صفحه‌ی روان‌درمانگرهای فارسی‌زبان را ببین. درباره‌ی اینکه چرا زبان مادری در درمان مهم است، نوشته‌ی روانشناس فارسی‌زبان برای مهاجران را هم بخوان.

قدم اول را کوچک بردار

خیلی‌ها کمک گرفتن را ماه‌ها عقب می‌اندازند، چون نمی‌دانند از کجا شروع کنند یا فکر می‌کنند «خودم درستش می‌کنم». اگر مدتی است حالت سنگین شده، لازم نیست اول همه‌ی گزینه‌ها را کامل بشناسی. یک قدم کوچک کافی است: نزد GP ثبت‌نام کن، از EAP محل کارت بپرس یا یک جلسه‌ی پیش‌مشاوره رزرو کن. در پیش‌مشاوره کوتاه درباره‌ی وضعیتت حرف می‌زنی و بعد به درمانگری ارجاع می‌شوی که با موضوع تو تجربه دارد.

سؤال‌های متداول

در NHS درمانگر فارسی‌زبان پیدا می‌شود؟

گاهی، ولی کم است و نمی‌شود رویش حساب کرد. معمولاً می‌توانی مترجم بخواهی؛ اگر درمان به زبان مادری برایت مهم است، جلسه‌ی آنلاین فارسی را هم کنار NHS در نظر بگیر.

برای NHS Talking Therapies حتماً ارجاع GP لازم است؟

در انگلستان معمولاً نه و می‌توانی خودت درخواست بدهی. در اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی مسیر کمی فرق دارد؛ از GP خودت بپرس.

بیمه‌ی خصوصی بریتانیا هزینه‌ی جلسه‌ی آنلاین با درمانگر خارج از بریتانیا را می‌دهد؟

معمولاً نه، چون بیشتر بیمه‌ها درمانگر ثبت‌شده در بریتانیا می‌خواهند. قبل از شروع از بیمه‌ات بپرس.

جلسه‌ی آنلاین برای شرایط اورژانسی مناسب است؟

نه. در خطر فوری با ۹۹۹ تماس بگیر یا به اورژانس برو. جلسه‌ی آنلاین برای درمان منظم و غیراورژانسی است.